Klaar voor de start

Nog volop in de winter waren we in januari de vorst uit de grond aan het kijken. Er staat nogal wat grondwerk te gebeuren, en dat moet ook allemaal weer klaar zijn als half maart de campinggasten komen. Het is niet alleen een kwestie van goed alles plannen, maar ook acteren op de weersomstandigheden. Want nu het een paar weken lekker droog is, hebben we ook gelegenheid om met de shovel over de weide te rijden om materialen te plaatsen voor de petanquebaan. De grond is nu mooi droog en als Huub voorzichtig rijdt, rijdt hij het kampeerveld niet kapot! Want 13 maart komen de eerste campinggasten. Dat betekent overigens dat het water weer moet worden aangesloten door Remy en dat Herman weer van de partij is om het sanitair en de vaatwasplaatsen schoon te maken. Ondanks het feit dat Herman zelf met een eigen boerderij-project druk is, komt hij er toch speciaal voor naar Groenlo. Chapeau! Kortom: alles komt tegelijk, of in ieder geval vlak na elkaar!

Klein Snippert

Het woonhuis van Lotte moet aangesloten worden op water en riool. Dat betekent veel graafwerk naast de kamers in het achterhuis, wat zorgvuldig gepland moet worden zodat gasten hier minimaal hinder van ondervinden.
Maar ook graven onder het straatwerk, waar de campinggasten half maart weer overheen moeten kunnen om het kampeerveld op te rijden. Bovendien moet Huub daar ook langs kunnen op het moment dat de mesthoop moet worden leeggehaald.

Kortom: De mesthoop moet leeg, de gasten in het achterhuis moeten uitgecheckt zijn, en de vorst moet uit de grond, en als dat allemaal samenkomt, moeten we snel aan het graven.
Met de hand naast het achterhuis, want dat moet zeer subtiel en voorzichtig. Bovendien is er maar weinig werkruimte. En de graafmachine graaft de sleuf onder het straatwerk. Ja, niet terwijl het straatwerk er nog in ligt natuurlijk. Dus dat halen we er ook eerst uit. Wat een enorme klus, die H-klinkers. Zeg maar gerust K-klinkers!

Dus: rioleringsbuis met de juiste bochten en verloopstukken bestellen, graafmachine met machinist regelen, en Remi de alleskunner vragen voor de aansluitingen aan het huis van Lotte. En dan moet alles als een gek achter elkaar gedaan worden.

Zodra de plek waar het riool het achterhuis uit komt gevonden is, graaft Michiel hier een mooi werkgat. Gelukkig komt naast de riolering ook de wateraanvoer hier naar buiten, dus die kan gelijk worden afgetakt. Hier komt later een put met twee kranen (eentje om ’s winters de kapschuur met campingsanitair af te sluiten, en een andere voor de toevoer naar Klein Snippert, met een aparte watermeter erop om het verbruik af te lezen.

Wanneer Remy de put met de water aftakkingen heeft aangesloten en Michiel de riolering netjes op afschot heeft aangesloten, kan de sleuf weer dicht. Het water moet overal minimaal een meter diep liggen tegen bevriezing, dus de sleuf brengt heel wat zand los. De afvoer moet vanaf de aftakking bij het achterhuis een heel klein beetje omhoog lopen naar Klein Snippert, terwijl de grondslag daarnaartoe af loopt. Het komt hier op neer, dat de rioleringsbuis net onder het huis van Lotte, boven het maaiveld komt. Dat gaat dus gelukkig maar net. En er is ook nog maar net voldoende ruimte voor alle bochten en aansluitstukken die Remi daaronder nodig heeft. Dat is trouwens echt een lenige kunstenaar!

Zodra alle buizen goed liggen en functioneren, gooien we alle sleuven dicht en gaat het straatwerk er weer in. En dat moet, want Huub moet er langs om met de shovel de inmiddels geleverde betondingen voor de petanquebaan, bij het werk te zetten, midden op de kampeerweide.

Kogels

De kogel (of liever: de jeu-de-boules-bal) ging afgelopen winter door de kerk. De petanquebaan gaat er komen! MWe hebben avonden lang rond gelopen over het veld om de juiste plek te bepalen. Het moest namelijk niet ten koste gaan van kampeerplaatsen. We wilden daarbij wel dat de baan een centrale plek zou krijgen. We hopen dat dit namelijk een plek van verbinding gaat zijn. Nu is op die ene plek waar veel midden-ruimte is een behoorlijk hoogteverschil. Extra uitdaging dus.

Na het uitzetten van de piketplaatjes en het plaatsen van twee beukenhaagjes, waartussen de baan moet komen, bleek de ideale plek niet alleen veel hoogteverschil te hebben, maar het is ook de plek waar bij regen een klein meertje ontstaat. Als we hier ooit dreinage willen leggen (tevens een lang gekoesterde wens), dan moet het nu, voordat de baan erop komt te liggen. Tweede kogel door de kerk!

Enfin, klusje erbij dus. Tevogt is in dit geval ingevlogen om de buizen te leveren en te leggen. Helaas viel het graven van de eerste sleuf tegen. Men durfde hier niet met een kraan in de weer te gaan vanwege de kwetsbare kampeerweide, dus moest het met de hand. Maar op de plek ter hoogte van de boerderij ligt veel puin in de grond. Na een dag waarin twee sleuven gegraven hadden moeten worden, lag er slechts eentje. En aangezien het bedrijf pas enkele dagen later nog een paar uurtjes tijd had ingepland op deze klus, besloot Michiel de tweede sleuf maar zelf te graven,

Uiteindelijk liggen er twee buizen dwars in het veld, die de komende seizoenen de ergste nattigheid naar verwachting snel uit het veld zullen ruimen.

Ruim twintig ton op de bats!

Allereerst moest de gemarkeerde plek worden uitgevlakt. Dat betekent in de praktijk aan de ene kant uitgraven en aan de andere kant ophogen. Gelukkig had Huub nog een paar hopen zwarte grond op het erf liggen. Daarmee kunnen we het basisvlak een beetje verhoogd in het veld leggen.

Het moet wel een officiele competitiebaan worden. Dus 4 x 15 meter. Echte ‘petanque-die-hards’ (om maar eens wat nationaliteiten bij elkaar te smijten) willen we niet horen zeggen: “Jammer dat het zo’n recreatiebaantje was van 3 x 12…” of: “Mooie baan, maar net het verkeerde zand gebruikt”. Nee, dit moet gelijk goed. Dus ook de juiste laag-opbouw met tien cm dreinagegrind, daarop een laag van vijf centimeter grof dolomiet split en als toplaag 3 cm fijn dolomietgruis, oftewel ‘Gravier D’or’.

De combinatie van deze ambities resulteerde in elf grote bigbags van ieder een kubike meter. Een hele dikke 19 ton aan materiaal, voor de snelle rekenwonders. Ik ben geen snel rekenwonder dus had me daar een beetje op verkeken!

19 ton, dat kan je niet met een vrachtwagen even op het kampeerveld rijden. De zakken werden op de verharding van de vrachtwagen van grind-split.nl afgeladen en later een voor een met de shovel door Huub bij het werk gezet. En dat gebeurde ook voor die tijd met de vier pallets met betondingen en wit zand (nog eens anderhalve ton), voor de kantopsluiting.
En pas nadat alle materialen op de werkplek stonden, sloeg het weer om. Veel wind en vooral nattigheid.
Het werken met een klein machinekraantje is nu helemaal uitgesloten. Het kampeerveld is zacht en soppig. We waren het al niet van plan, maar nu weten we het zeker: Alles moet met de bats uit de zakken worden geschept. Twinig ton grind en zand!

Extra tappunt

Met de aanleg van de elektapunten op de kampeerweide is tevens alvast een tyleenslang getrokken. Hier zou ooit een kraantje aangesloten kunnen worden, zodat bij een volle camping, de gasten niet te ver met water hoeven te sjouwen. Bovendien is het voor het vullen van de achterste waterbakken van de ponies ook handig. Na drie jaar aanmodderen hebben we hier nu ook maar een kraan aangezet. Daarmee is er nog geen water. Remy heeft de aansluiting aan de andere kant, die er op een hoek van de kapschuur als losse slang heel lang buiten het maaiveld bungelde, inmiddels ook aangesloten via de oude mestkelder die nog onder de sanitairruimte ligt. (zonder mest uiteraard). Een hele mijlpaal weer!(met een kraantje er aan).

Knap!

In deze toch al drukke klusperiode knapte er, door overmatige druk op een van de toiletpotten, in het achterhuis ook nog eens een tegelwand. Aangezien het achterhuis elk weekend verhuurd is, moest dit snel worden opgepakt, maar door alle lopende klussen voor het nieuwe campingseizoen, waren wij zelf onmogelijk in staat dit zelf te repareren binnen een week.
Vind maar eens een aannemer die dit a-la-minute kan op pakken. Gelukkig is het na wat rondbellen gelukt om Arnold (hij maakt inmiddels ook deel uit van ons ‘heldennetwerk’) bereid te vinden om dit tussen zijn andere klussen door te fiksen. En de eerstkomende groep blijkt niet met een maximaal aantal personen te komen, waardoor we een weekje extra kunnen nemen. Knap veel geluk bij ongeluk dus. Binnen een week is de tegelwand hersteld. Na het weekend gaan we deze zelf invoegen. Dan kan het even aandrogen en kunnen we de pot voor het volgende weekend weer hebben hangen.

Helden

Deze opstart was pittig. Deels omdat we ons zelf veel werk op de hals haalden in een planning die weersafhankelijk is. Het is gelukt. Vooral door de enorme inzet van onze helden: Herman, de campingburgemeester. Huub (met de Barbatruuk), Remy en Arnold. Allemaal weer bedankt voor het meeschakelen!