Deze maand zijn exact zeven jaren voorbij van maandelijkse verslaglegging. Vanaf de aanschaf van dit erf is elke maand een speciale stap geweest in de opbouw van ons project.
We blijven verbeteren en ontwikkelen, maar de zaak draait. We zijn tevreden met het resultaat. En ook trots. Trots op onze vastberadenheid, maar ook op alle mensen om ons heen die ons geholpen hebben. Het kan niet vaak genoeg gezegd worden dat zonder al die mensen dit nooit gelukt was.
In dit stadium waarin we nu zitten, realiseren we ons dat er niet elke maand meer spectaculaire dingen (hoeven te) gebeuren. Dat maakt dat de maandelijkse blog ook een beetje geforceerd voelt. We gaan er niet mee stoppen, maar blijven alle trouwe volgers hier op de hoogte houden, maar de regelmaat gaat er van af.
Het voornemen is om het moment van schrijven vooral te laten bepalen door gebeurtenissen die het vermelden waard zijn. En dat kan soms best even langer op zich laten wachten dan een maand. Dat betekent ook dat er een beetje rust in de zaak komt en dat is ook wel even lekker!
Een paar grove schattingen: Ruim 2.200 vierkante meter plaatmateriaal, 40.000 liter beton, 2.500 meter vloerverwarming, 75.000 schroeven en 30.000 manuren.
Zouden we met de kennis van nu er weer aan beginnen? Nee, zeker niet op onze leeftijd. Als we 20 jaar jonger waren misschien. Maar hoe heerlijk is het dat we van niets wisten. Dat we onze hoop vestigden op een inschatting van een aannemer die door omstandigheden moest afhaken, en daardoor meteen in het diepe moesten leren zwemmen. Dan ga je wel snel in de overlevingsmodus.
Maar nooit de blik op oneindig. Niet verder kijken dan je kan overzien. Alles in stukjes knippen en elke realisatie vieren als overwinning. Het waren zeven jaren die we niet hadden willen missen. Dus spijt is er zeker niet. In tegendeel. Het mooie is juist dat we er met een zekere naïviteit aan begonnen zijn. Veel geleerd hebben. De hele reis voelt als rijkdom. En het resultaat niet minder.
Het waren zeven magere jaren in de zin van strijden voor een ideaal, financiele zorgen en afrekenen met ‘demonen’ uit het verleden. Maar tegelijkertijd ook zeven hele vette jaren!
Het voelt een beetje angstig om zo op deze periode terug te kijken. Alsof je iets af sluit. Terwijl we het gevoel hebben dat we juist aan een begin staan. Alles is relatief natuurlijk. Laten we hopen dat we hier nog lang mogen genieten van de rust en de ruimte en elkaar, en dat we het gevoel met deze bijzondere locatie, vol historisch besef, met nog heel veel gasten in de toekomst mogen gaan delen.
